poemBah

Helder hoofd

01/04/2015 0 Comments

’Als je denkt dat je te klein bent om een verschil te maken, probeer dan maar eens te slapen met een mug in je kamer.’
Dalai Lama

Dit stond vandaag op m’n scheurkalender, en dat sprak nu eens tot mijn verbeelding se!
Hoe vaak denken we niet dat het niet uitmaakt?
Dus ik dacht : ik zal toch maar over de brug komen met een verhaaltje waarover ik al even aan het wikken en wegen ben… mischien is het voor één iemand de mug in de kamer, maar dan hopelijk wel een positievere versie ; )

Ik ben al verschillende jaren aan het oefenen, of misschien is het woord spelen hier meer op z’n plaats, om spanning in m’n lichaam los te laten.  Als ik me bv bewust word dat  m’n schouders gespannen zijn ontspan ik ze, ik laat ze gewoon zakken en daardoor laat de spanning vanzelf los. Zo simpel is het! Vaak moet ik dat enkele ogenblikken later alweer opnieuw doen en dat vond ik in het begin nogal frustrerend. .. maar ondertussen weet ik dat het gewoon zo gaat. En ondertussen weet ik ook dat ik soms al eens wat langer ontspannen kan blijven voordat ik opnieuw merk dat ik ergens gespannen ben.
Schouders zijn de oefenplek bij uitstek, maar uiteraard kan je het overal in je lichaam proberen.
En dan kom je te weten dat het niet overal even gemakkelijk gaat, en dat het niet altijd even gemakkelijk gaat. Maar dat is nu net leuk aan dit spelletje,  het is geen competitie, je hoeft helemaal niets te winnen, je hoeft het niet beter te kunnen als je buurman of sneller dan je vriendin… eigenlijk is het meer waarnemen wat er gebeurt zonder goed of kwaad. En dàt maakt het nu net zo fijn.
Misschien heeft het er ook mee te maken dat ik er nog nooit met iemand over gepraat heb…

En toch wil ik nu graag een vreugdedansje met jullie delen: sinds enkele weken kan ik plots mijn hoofd ontspannen! Ja, ineens gebeurde dat zomaar en daarna ben ik er uiteraard mee beginnen spelen…
Het is alsof de bovenste laag van m’n hoofd een gespannen netje is, alsof het gefronst is, constant bezig met denken en een soort van geconcentreerd zoeken.
En als ik dat schilletje loslaat ontstaat er ineens heel veel ruimte en vooral ontpanning, zelfs heel m’n gezicht ontspant dan mee. En dat is super fijn!
Misschien is het een beetje zoals het dak van je auto openzetten, niet zo makkelijk om uit te leggen precies…
Vandaar dat wikken en wegen op voorhand  ; )

Misschien kan ik het nog op een andere manier proberen uit te leggen…
Deze week heb ik verder opgeruimd in de Lego. We zijn nog steeds die paar setjes aan het bouwen om te verkopen. Daar kruipt veel werk in zeg, en ook wel enige frustratie. .. Nu ben ik gepromoveerd tot stukjes zoeker en tijdens dat zoeken heb ik de voorbije week wat ontdekt!
Je kan dus gefocust naar een bepaald stukje zoeken: als je bv een rond stukje zoekt kijk je enkel naar alle stukjes die  rond zijn. Of je focust je op de kleur van het stukje dat je zoekt. Dit was tot nu toe mijn manier van zoeken en die werkt als je een bepaald stukje zoekt.
Maar deze week ben ik begonnen met het samenzoeken van alle stukjes van een setje: achteraan in het boekje staat dan zo’n lijst met alle blokjes die je nodig hebt mooi gerangschikt per kleur. Dus dan begon ik met alle zwarte stukjes bijeen te zoeken uit de bak met zwarte stukjes en toen had ik plots een probleem : ik kon me niet focussen op verschillende vormpjes tegelijkertijd… als je je focust op één vorm sluit je de andere vormen uit.
Dus moest ik een andere oplosding vinden en die was loslaten, haha! Nee, eigenlijk ben ik begonnen met gewoon te kijken naar wat ik te zien kreeg, zonder focus op iets specifieks, maar met een ontspannen blik.
En dat is eigenlijk precies hetzelfde dat ik in mijn hoofd klaarspeel. De vernauwende focus loslaten en gewoon ontpannen maar wel aanwezig blijven.
Heerlijk dat dit nu soms voor even lukt!

Fijn paasweekend!
Lien

LEAVE A COMMENT